نویسنده جستار: سالار عقیلی: «دیگر در تلویزیون نخواهم خواند»  (بازدیدها: 1088 بار)

0 هموند و 1 میهمان درحال خواندن جستار.

lotr

  • کوشاترین های امرداد
  • *
  • نوشتار: 1,204
  • امتیاز: 654
  • جنسیت : آقا

گزارش اختصاصی «موسیقی ما» از نشست کنسرت «یاد باد»
سالار عقیلی: «دیگر در تلویزیون نخواهم خواند»

سالار عقیلی: با مرگ مشكاتیان سنتور ایران یتیم شد، دیگر در تلویزیون نخواهم خواند
سیامک آقایی: هیچ‌کسی درآن حد نیست که بخواهد به شجریان مجوز بدهد یا نه



موسیقی ما- امین موسوی: گروه «گوشه» قرار است در روزهای 21 و 22 آبان‌ماه ساعت 18:30 در تالار وحدت با همراهی آواز سالار عقیلی، تنبك پدرام خاورزمینی و سنتور سیامك آقایی كنسرتی را به یاد مشكاتیان برگزار كنند.
بنابرگزارش «موسیقی ما»، سیامك آقایی و سالار عقیلی، برای این كنسرت امروز صبح (16 آبان)، نشستی را در خانه موسیقی ترتیب دادند. این گزارش خلاصه‌ای است از نشستی كه در آن عقیلی و آقایی درد دل‌ها و حرف‌ها و بحث‌های زیادی داشتند.
سیامك آقایی نوازنده سنتور و شاگرد استاد مشكاتیان در ابتدای جلسه توضیحاتی را در مورد كنسرت داد: این كنسرت كاری است از گروه «گوشه» كه سه عضو دارد. بنده نوازنده سنتور هستم، جناب عقیلی خواننده و پدرام خاورزمینی هم نوازنده تمبك هستند، ما به دنبال نوازنده قوی تمبك بوده‌ایم كه متاسفانه نتوانستیم در ایران كسی را پیدا كنیم به همین دلیل خاورزمینی را از فرانسه آوردیم كه ایشان 4صبح به ایران رسیدند و متاسفانه به علت خستگی نتوانستند در این نشست حضور داشته باشند.
در ادامه آقایی در مورد قطعات كنسرت افزود: بخش اول تك‌نوازی سنتور است كه احتمالا با یكی از آثار استاد این بخش تمام شود، البته بنده علاقه‌ای به تكرار آثار قبلی ندارم و لزومی هم ندارد آثار استاد را دوباره اجرا كنیم، بخش دوم هم دستگاه نوا هست كه شامل 3 الی 4 قطعه تصنیف هست كه آخرین قطعه، قطعه خاص این اجراست، كه فرمش با حالت‌های عادی دیگر موسیقی ایرانی فرق دارد، و حرف و ایده ما در كل این اجرا همین قطعه است، كه در آوازش اتفاق‌های جدیدی افتاده است، در كل این كنسرت به لحاظ اجرایی مثل «آستان جانان» ساز‌بندی خاصی ندارد و فقط از دو ساز تمبك و سنتور استفاده خواهیم كرد. ولی با این حال ما سعی كردیم كاری قوی ارائه بدهیم و در كل اجرای قطعات این كنسرت بسیار سنگین است برای این‌كه، به طور مثال ساز سنتور بنده به جای 9 خرك دارای 14 خرك است، و یا هر خواننده معمولی حداكثر تا نت سل و یا لا بمل می‌تواند بخواند در حالی كه قرار هست آقای عقیلی تا نت «دو» و «ر» بخوانند.
در ادامه آقایی در مورد علل برپایی این كنسرت افزود: این برنامه ازعید آماده شده بود، استاد مشكاتیان همان موقع این قطعات را شنیدند و خیلی لطف داشتند به این كار و خیلی هم اصرار داشتند كه این كار انجام شود، كه البته اردیبهشت و مرداد ماه بخاطر انتخابات و مسائل دیگر این اجرا عملی نشد، و بعد هم 29 شهریور استاد را از دست دادیم كه شوك عجیبی به ما و همه دوست‌داران استاد وارد شد و هنوزم هم نمی‌توان مرگ استاد را باور كرد، به واقع كسی نیست موسیقی سنتی كار كرده باشد و استاد را نشناسد، ما بعد از مرگ استاد تصمیم گرفتیم كنسرتی به یاد مشكاتیان در آبان ماه ترتیب دهیم، این كنسرت به پیشنهاد استاد مشكاتیان قرار بود حافظانه نام بگیرد، به این دلیل كه اكثر اشعار از حافظ است، كه البته نامش به «یاد باد» به علت مرگ استاد تغییر داده شد.
در ادامه آقایی خاطره‌ای را از مشكاتیان نقل کرد: در خانه استاد همیشه برای همه باز بود و همه جوانان بدون هیچ هماهنگی و برنامه به خانه استاد می‌آمدند، و همیشه جوانان در مورد مسائل مختلف از استاد سوال می‌پرسیدند، چند بار من یادم می‌آید استاد در برابر آن‌هایی كه زیاد حرف می‌زدند، خروشیدند و می‌گفتند شما چه كردین؟ چرا فقط حرف می‌زنید؟ چرا هیچ‌كاری نمی‌كنید؟ این صحبت‌های استاد همیشه به‌یاد من هست وهنوز هم به‌یادش می‌افتم، به همین دلیل هم تصمیم گرفتم حرف و سخن گفتن را كه در نسل ما زیاد است كنار بگذارم و كمی عمل كنم و نتیجه‌اش هم كنسرت این هفته خواهد بود.
آقایی در مورد اجرا در چنین وضع سخت و پیچیده سیاسی و اجتماعی افزود: شرایط برای انجام كار موسیقی در كشور مخصوصا بعد از انتخابات بسیار سخت شده است، دست آدم به ساز نمی‌رود، به سختی می‌شود تمرین كرد، فضای خاصی در جامعه هنری حاكم شده است، ولی با همه این شرایط نباید دست از كار برداشت، استاد مشكاتین همیشه اعتقاد به «حضور كم‌رنگ» داشتند، به این معنا كه «خیلی بودن» و یا «نبودن» برای‌شان مردود بود، ایشان اعتقاد داشتند كه نباید میدان را خالی كرد. اصولا سلوك مشكاتیان به ما می‌گوید كار كن و ساز را زمین نگذار، به نظر بنده گوشه‌نشینی و قهر، زمانی ارزش دارد كه ناز آدم خریدار داشته باشد. نه این‌كه با كار نكردن ما آنان را خوشحال‌تر كنیم. در دهه 1360 كه شرایط بسیار سخت‌تر از الان بود آثار جاودانه‌ای مثل «بیداد» و «آستان جانان» و «نینوا» درست شد، با این‌كه از لحاظ امكانات وضع ما بعد از جنگ برای موسیقی بهتر شد ولی متاسفانه از لحاظ هنری ما افت كرده‌ایم، كه مهم‌ترین عامل هم بی‌انگیزگی هنرمندان است، اصولا هنر خوب برای زمانی است كه انسان حرف و دردی برای گفتن داشته باشد و اصولا در شرایط سخت سیاسی و اجتماعی آثار هنری ماندگار‌تر می‌شوند.
او هم‌چنین در مورد گروه‌نوازی و تك‌نوازی افزود: متاسفانه در این یكی‌ دو دهه‌ی اخیر تمام گروه‌های جوان رو به گروه‌نوازی با سازهای معین و ثابتی آورده‌اند. امثال گروه‌های «عارف»، «شیدا»، «فرهنگ و هنر» و غیره در ابتدا در تك‌نوازی مهارت داشتند و گروه «دستان» شاید آخرین گروه خوب در این زمینه بود. اما امروزه جوانان قبل از این‌كه در تك‌نوازی به مهارت كافی دست پیدا كنند سراغ تشكیل گروه می‌روند.
این نوازنده‌ی سنتور سپس به عدم نوآوری در موسیقی ایرانی اشاره كرد و افزود: از«چاوش» به این طرف تركیبات تكراری گروه‌نوازی را می‌شنویم. درحالی كه در موسیقی ایرانی هنوز خیلی از فرم‌ها و تركیبات امتحان نشده است، مثلا همین تركیب سنتور و تنبك و آواز خیلی كم تجربه شده است. از طرفی دیگر متاسفانه اخیرا موسیقی ما آوازی شده است در حالی كه ما فرم‌های موسیقایی زیادی داریم كه اجرا نشده، برای تنوع كار ما سعی كرده‌ایم كه كارهای مختلفی انجام دهیم.
در ادامه سالار عقیلی با تاخیر وارد جلسه شد و طی سخنانی گفت: با این اتفاقی كه برای استاد مشكاتیان افتاد سنتور ایران یتیم شد، به همین دلیل من هم تصمیم گرفتم به یاد مشكاتیان كنسرتی را با آقایی كه بهترین شاگرد مشكاتیان بوده بگذارم.
او در ادامه افزود: نشاندن مردم با یك سنتور و یك تمبك و آواز بر‌روی صندلی كار بسیار مشكلی است، به همین دلیل ما با عوض كردن فضاهای ساز و آواز سعی كردیم تنوعی ایجاد كنیم كه رنگ صدای من در این كنسرت بین 4شخصیت یعنی بنان، طاهرزاده،خوانساری و شجریان تغییر خواهد كرد، زیرا صدا و سبك و لحن تكراری باعث خستگی مخاطب خواهد شد.
عقیلی در مورد كنسرت‌های دیگر خود خاطرنشان كرد: طی این سال‌ها بیشترین فعالیت خود را با اركستر موسیقی ملی و گروه «دستان» داشته‌ام كه متاسفانه با تعطیلی اركستر فعلا اجرایی ندارم و با گروه «دستان» هم نیز قرار است آلبوم «به‌نام گل سرخ» را در دو تور كنسرت در اروپا، كانادا و آمریكا طی سال 2010 اجرا كنم، و با گروه خودم هم به نام «راز وز نیاز» در آلمان کنسرتی داشته‌ام، اما در این میان كمتر با سایر گروه‌ها كار كردم، مگر كه آن‌ها مورد توجه‌ام باشند و حرفی برای گفتن داشته باشند، زیرا ما در هنر با كسی تعارف نداریم و اگر احساس كنم كه هم‌كاری با گروهی می‌تواند به حرفه‌ام صدمه بزند، از آن اجتناب می‌كنم.
عقیلی در ادامه در مورد نوآوری در صدای خودش و همچنین موسیقی سنتی افزود: موسیقی ایرانی چیزی‌ست است كه تغییر آن، كار من و شما نیست، و نمی‌توان انتظار داشت كه بشود موسیقی سنتی را كلا عوض كرد. بلکه فقط ما می‌توانیم با تغییر و تنوع در نوع صدای ساز و خواننده کاری کنیم تا مخاطب عادی گوش‌اش خسته نشود.
همچنین او در مورد شخصیت و جای‌گاه شجریان گفت: هزاران نفر بودند كه چند پرده بالاتر از شجریان می‌خواندند ولی چیزی كه شجریان را ماندگار كرده مجموعه‌ای از صدا، ادبیات، فرهنگ، نوع شخصیت وسیاست‌مدار بودن اوست. او یك شخص نیست بلكه یك مجموعه است و به‌خاطر همین است كه شجریان تنها كسی‌ست كه هم عوام و هم خواص او را می‌پسندند.
در ادامه آقایی در مورد مجوز دادن و مشقات كنسرت در ایران افزود: متاسفانه گروه‌های موسیقی در ایران به سختی می‌توانند كنسرتی گذارند و تا آخرین ثانیه‌ی اجرای خود باید نگرانی‌های مختلفی را پشت سر بگذارند. درحالی كه در خارج از كشور همه چیز به آسانی اتفاق می‌افتد. نیازی به مجوز، طراحی پوستر، دعوا با عوامل صحنه و صدا و خیلی مسائل دیگر نیست. در حالی كه در ایران برای تك‌تك این مسائل وقت و انرژی هنرمند تلف می شود.

این نوازنده افزود: با وجود تمام این مطالب به شخصه انگیزه‌ی زیادی برای اجرا در خارج از كشور ندارم و ترجیح می‌دهم برای مخاطب ایرانی كه با فرهنگ و موسیقی خودمان آشناست و حرف مرا می‌فهمد كنسرت بگذارم.
بنابرگزارش «موسیقی ما»، سیامک آقایی در ادامه انتقادی را بر مراحل اداری و مجوز گرفتن یک قطعه داشت و افزود: اصلا دلیل مجوز دادن برای یك كنسرت و یا یك پوستر چیست؟ اصلا دلیل مجوز دادن به موسیقی سنتی و ایرانی چیست؟ اصلا چه كسی می‌تواند و در این حد است كه لیاقت داشته باشد به امثال شجریان و لطفی و .. مجوز بدهد؟
آقایی در جواب سوال خبرنگاری بحثی را در مورد جهانی شدن موسیقی اصیل ایرانی ایراد كرد: من معتقدم بحث جهانی شدن موسیقی ایرانی منتفی است، به این دلیل كه با این كار ما باید نوع موسیقی خود را عوض كنیم و هویت و شخصیت و خیلی چیزهای ما با جهانی شدن زیر سوال می‌رود، آیا برای غربی‌ها می‌توان به طور مثال خرابات مقام را ترجمه كرد؟ اصولا آن‌ها نمی‌توانند زیبایی هنر، فرهنگ، موسیقی واشعار ما را دریابند.
بعد از نشست خبرنگار موسیقی ما سوالی را از سالار عقیلی مبنی بر ممنوع‌الفعالیت شدن‌اش در صدا و سیما پرسید كه او جواب داد: به واقع خودم هم نمی‌دانم دقیقا شرایط به چه گونه‌ای است و این‌كه آیا واقعا ممنوع‌الكارم یا نه! اما در هر‌حال بعد از انتخابات و آن اتفاقات من تصمیم گرفتم كه دیگر برای اجرا به تلویزیون نروم.


منبع : موسیقی ما
به نام آنکه شب را به روز تبدیل میکند تا کودکی از هراس به آرامش برسد. (لتر)

اگر همه انسانها يكسان بينديشند و تنها يك تن با نظر همه مخالف باشد ، كار عموم در خاموش كردن اجباري آن يك تن به همان اندازه نارواست كه ،‌اگر او قدرت داشت و نوع بشر را به زور خاموش مي كرد(میل)

lotr

  • کوشاترین های امرداد
  • *
  • نوشتار: 1,204
  • امتیاز: 654
  • جنسیت : آقا

گزارشی از كنسرت كم‌نظیر سالارعقیلی و سيامک آقایی
یاد باد آن‌كه زما وقت سفر یاد نكرد



موسیقی ما- امین موسوی: متاسفانه با وجود هماهنگی قبلی مسئولان، جلوی در ورودی تالار وحدت، اجازه‌ی ورود به خبرنگار و عكاس موسیقی ما داده نمی‌شد، و رفتارهای بسیار بدی با خبرنگاران موسیقی ما داشتند، نكته‌ی عجیب این بود كه چندین نفر بدون داشتن بلیت و تنها با خواهش و التماس وارد می‌شدند اما اجازه‌ی ورود به تیم خبرنگاری كه از قبل هماهنگ كرده بودند داده نمی‌شد! نکته‌ی جالب دیگر این بود كه مسئول حراست می‌گفت اگر خود سالار عقیلی هم وساطت كند، من اجازه ورود نمی‌دهم! به هركسی كه شد زنگ زدیم و با وساطت چند نفر از مسئولان اجرایی گروه و تحمل رفتارهای بد مسئولان حراست با تاخیر 15 دقیقه‌ای به‌همراه عكاس وارد سالن شدیم. به همین‌خاطر به حرف‌هایی که سیامک آقایی در آغاز کنسرت گفته بود، نرسیدیم و آن بخش از حرف‌های آقایی را از گزارش‌های خبرگزاری‌های دیگر، در انتهای این مطلب قرار خواهیم داد.

بنابرگزارش خبرنگار «موسیقی ما»، آخرین شب از كنسرت موسیقی گروه «گوشه» شب گذشته با كمتر از یك ربع تاخیر در سالن تالار وحدت در حالی برگزار شد كه تقریبا صندلی و جای خالی برای نشستن نبود، كنسرت با تك‌نوازی كم‌نظیر سنتور آقایی آغاز شد و حدود 25 دقیقه این كار به طول انجامید. به واقع آقایی نشان داد در نوازندگی سنتور تبحر خاصی دارد، نه تنها نوازندگی او از لحاظ فنی در سطح بسیار بالایی قرار داشت بلكه تك‌نوازی‌اش از لحاظ حسی هم در حدی بود كه حتی تماشاگران و مخاطبان غیر حرفه‌ای را هم توانسته بود تحت تاثیر قرار دهد.
حدود یك ربع استراحت بعد از تك‌نوازی سنتور آقایی، عقیلی به همراه گروه‌اش با لباس‌هایی كه متفاوت از شب قبل بود به سالن آمدند و به همراهی آقایی و پدرام خاورزمینی نوازنده تمبك «‌پیش درآمد نوا» را اجرا كردند كه شاید اگر كمی صدای تمبك پایین‌تر از بلندی صدای سنتور بود بهتر بود، البته شاید در این كار عمدی بوده، ولی در كل صدای تمبك نسبت به اجراهای دیگر موسیقی سنتی بلندتر و مشخص‌تر بود.
قطعه بعدی این اجرا تصنیف «‌مدامم مست» بود كه در نوع خود قطعه بسیار زیبایی بود، و جزو كارهایی بود كه به معنای واقعی کلمه دغدغه، تلاش و وسواس آهنگ‌ساز و خواننده بر‌روی كار دیده می‌شد، شاید اگر یك گروه هم‌خوان در كنار گروه «گوشه» وجود داشت، این تصنیف كامل‌تر هم می‌شد.
در قطعه بعدی با شروع سنتور، سالار آوازی را به نام «قلندران حقیقت‌» سرداد و بعد از این كار نوبت به تصنیف «بشنو این نكته» رسید كه سنتور ریتمی را با تمبك هم‌راهی کرد و سالار هم جدا از آن ریتم شعری با بیت «تكیه بر جای بزرگان نتوان زد به گزاف» را خواند.
به‌طور کلی یكی از نقاط بسیار قوی این اجرا انتخاب دقیق و بسیار زیبای اشعاری از حافظ بود كه هم از لحاظ معنایی و هم از لحاظ حسی تاثیر بالایی بر شنونده داشت.

بنابر گزارش «موسیقی ما»، «چهارمضراب نوا» كه برگرفته از «بیات ترك» استاد شهنازی بود، قطعه زیبای بعدی این اجرا بود.
سورپرایز و یكی از زیباترین اثر این كنسرت آهنگ «یاد باد» به آهنگ‌سازی آقایی بود كه او به یاد مشكاتیان این كار را اجرا كرد، در این اثر آقایی هم در بعضی قسمت‌ها به صورت هم‌خوانی با سالار تحریرهایی می‌زد كه كار نو و زیبایی بود و كمتر در موسیقی سنتی ما هم‌خوان‌ها كه اغلب از نوازنده‌ها هستند صدای خوبی دارند، ولی در این اثر آقایی با تحریرهایی كه با صدایی زیر اجرا می‌كرد نشان داد كه صدایش كم استعداد ندارد، تمام شدن این كار با تشویق بی‌نظیر مردم همراه بود، ای كاش این قطعه «یاد باد» به گونه‌ای یا به‌صورت مجاز یا در اینترنت پخش می‌شد تا هم دوست‌داران مشكاتیان لذتی با این كار ببرند، هم این زحمتی كه آقایی برای این قطعه كشیده به نتیجه برسد.
آهنگ بعدی از سنتور و تحریرهای خود صدای آقایی شروع می‌شد و با ریتم تمبك و صدای سالار ادامه پیدا می‌كرد، این قطعه هم بسیار زیبا و حتی زیباتر از قطعه قبلی بود و شاید جزو قوی‌ترین آهنگ‌های چند سال اخیر بوده باشد، تحریر‌های متنوع و هم‌زمان سالار و آقایی حس و حال عجیبی به سالن داده بود. عقیلی در كار تصنیف آخر یعنی قطعه «نوری كجا» جواب بسیاری از منتقدان خود (كه اعنقاد داشتند بازه صدای حنجره‌‌ی عقیلی محدود است) را به خوبی داد، در این كار عقیلی چند نت بالاتر از حد معمول خواننده‌ها خواند و زیبایی خاصی به اثر بخشید، با اجرای این قطعه شور و حال عجیبی در سالن حكم‌فرما شد و بعد از پایان كار تشویق شدید مردم را هم‌راه داشت، بعد از گذشت یك ساعت و نیم قسمت دوم كنسرت هم تمام شد.

نكات كنسرت :
1- قطعه‌های آخر كنسرت بسیار خاص و متنوع و زیبا بود، تحریرها و سنتور آقایی به همراهی تمبك خاورزمینی روی یک خط ملودی نواخته می‌شدند؛ عقیلی هم خط ملودی دیگری را همان موقع اجرا می‌كرد، ای‌كاش ترتیباتی داده می‌شد تا این كنسرت منتشر شود.
2- یك مشكلی كه به نظر نگارنده در بیش‌تر اجراهای سنتی در كشور ما وجود دارد این است كه اكثر گروه‌ها كارهایی را به صورت زنده اجرا می‌كنند كه قبلا مردم آن‌ها را نشنیده‌اند، كارهای جدیدی كه حتی مخاطب جدی هم باید چند بار بشنود تا بتواند با اثر ارتباط برقرار كند، وقتی اثری كه مخاطب قبلا آن‌را شنیده، به طور زنده برایش اجرا شود او لذت و هم‌ذات‌پنداری بیشتری با كار برقرار خواهد كرد، چه خوب بود كه ابتدا آقایی آلبومی را منتشر می‌كرد و بعد برای قطعات آن آلبوم كنسرتی را ترتیب می‌داد.
3- در كل صدا و حس عقیلی نسبت به قبل پیشرفت زیادی كرده بود. تحریرهای آقایی هم سوزناك و خیلی خاص بود گرچه بعضی از مردم اعتقاد داشتند تحریرهای آقایی شبیه تحریرهای محسن نامجوست.
4- سنتور آقایی به جای 9 خرك دارای 14 خرك بود و همین كمك كرد كه با فقط دوساز بتواند همچین قطعات متنوعی بسازد.
5- شاید یكی از بزرگ‌ترین ضعف‌های آثار موسیقی سنتی ما در چند سال اخیر این باشد كه دغدغه روحی و درد روحی كمتر در خواننده و آهنگ‌ساز وجود دارد و این باعث می‌شود كه كار از لحاظ حسی و ارتباط با مخاطب شكست بخورد، یكی از نقاط قوت این كنسرت مخصوصا در قطعات پایانی این بود كه به واقع معلوم بود آقایی با تمام وجودش (البته در سطح بالای فنی) این آهنگ‌ها را ساخته و به اثر هنری كه اجرا می‌كند اعتقاد كامل دارد.
6- انتخاب اشعار بسیار به‌جا و مناسب بود. متن تصنیف یاد باد كه از حافظ است و از لحاظ معنایی مناسب مرگ مشكاتیان است را در زیر بخوانید:
یاد باد آن‌كه زما وقت سفر یاد نكرد/ به وداعی دل غم‌دیده ما شاد نكرد
دل به امید صدایی كه مگر در تو رسد/ ناله‌ها كرد در این كوه كه فرهاد نكرد
مطربا پرده بگردان و بزن راه عراق/ كه بدین راه بشد یار و زما یاد نكرد

حاشیه‌های كنسرت :
- خبرنگار و عكاس موسیقی ما بعد از طی كردن هفت‌خوان رستم و تحمل رفتار بد مسئولان در حراست تالار وحدت با یك ربع تاخیر وارد سالن شدند.
- شمع‌های زیبایی در پشت و اطراف گروه در سوگ مشكاتیان روشن بود فضای خاصی به سالن بخشیده بود.
- بیش‌تر اشعار این كنسرت از حافظ بود.
- این كنسرت به‌صورت مستقل به تهیه‌كنندگی خود گروه «گوشه» برنامه‌ریزی و اجرا شده بود.
- در پایان كنسرت خبرنگار موسیقی ما قصد مصاحبه‌ای كوتاه با عقیلی و آقایی داشت كه باز‌هم با رفتار بسیار بد مسئولان سالن مواجه شد و نتوانست مصاحبه‌ای را برای كاربران سایت به ارمغان بیاورد و هم‌چنان متاسفیم كه هیچ ارزشی برای اصحاب رسانه قائل نیستند، نكته جالب این است كه مردم عادی با خواهش می‌توانستند به بك استیج بروند ولی ما را كه خبرنگار بودیم نمی‌گذاشتند، نكته جالب‌تر از آن این بود كه مسئولان می‌گفتند چون خبرنگار هستید، ما اجازه دیدار با گروه را نمی‌دهیم.

حرف‌های سیامک آقایی در ابتدای کنسرت «یاد باد»:
«می‌خواستم از لحظه‌های ناب بودن در كنار او و محبت بی‌دریغش بگویم. از فضای استاد و شاگردی. در این خیال بودم كه سالها زمان برای دیدنش دارم. گمان می‌كردم سال‌ها در كنارش هستم و از او می‌آموزم كه این خود خیالی خام بود...دیگر مشكاتیان نیست كه در مواجهه با كوه مشكلات كار كند. دیگر مشكاتیان نیست كه در پس بی‌اعتنایی‌ها بر حضور هنر پافشاری كند. اینك برگ سیاه دیگری ورق خورد...» این نوازنده سنتور به نام مشكاتیان كه به گفته او لحظات خوشی را برای همه به جای گذاشت یك دقیقه سكوت اعلام كرد و سپس به یاد استاد خود به تك‌نوازی سنتور پرداخت.


عکس های از این کنسرت:

شما دسترسی دیدن پیوندها راندارید. نام نویسی یا درونشد شما دسترسی دیدن پیوندها راندارید. نام نویسی یا درونشد شما دسترسی دیدن پیوندها راندارید. نام نویسی یا درونشد شما دسترسی دیدن پیوندها راندارید. نام نویسی یا درونشدشما دسترسی دیدن پیوندها راندارید. نام نویسی یا درونشد شما دسترسی دیدن پیوندها راندارید. نام نویسی یا درونشد شما دسترسی دیدن پیوندها راندارید. نام نویسی یا درونشد
به نام آنکه شب را به روز تبدیل میکند تا کودکی از هراس به آرامش برسد. (لتر)

اگر همه انسانها يكسان بينديشند و تنها يك تن با نظر همه مخالف باشد ، كار عموم در خاموش كردن اجباري آن يك تن به همان اندازه نارواست كه ،‌اگر او قدرت داشت و نوع بشر را به زور خاموش مي كرد(میل)

 

گروه امرداد

تارنما تالارها امردادنامه

تالارها

فایلخانه گاهشمار اساسنامه امرداد جستجو

گوناگون

یاری امرداد اسناد خلیج فارس

تارنماهای همسو

خبرگزاری میراث فرهنگی تاریخ فا هفته نامه امرداد